Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι
elbgentr

ezgif 2 a2d6ac93b362

ioannis papadopoulos

gazon

20187312 10155133937199340 1452719040 o

Δευτέρα, 25 Μάρτιος 2019 07:30

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Σκέψεις με την ευκαιρία της ημερίδας της ΠΕΔ Θεσσαλίας, 24/3/2019»

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

mixailidis thema2 face 03 19

Με αφορμή την ημερίδα στην οποία είμαι  εισηγητής  για την Κοινωνική Οικονομία που οργανώνει η Περιφερειακή Ένωση Δήμων-ΠΕΔ Θεσσαλίαςτην Κυριακή,24 Μαρ 2019με γενικό τίτλο «Η συμβολή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην κοινωνική συνοχή», στις11:00, στο ΚΙΕΡΙΟΝ της Καρδίτσας, έχω να κάνω ορισμένες επισημάνσεις που θεωρώ ότι έχουν θεμελιακό χαρακτήρα για μια ουσιαστική συζήτηση.

Κατ΄αρχή εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με το θέμα που συζητήσουμε θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι δεν υπάρχει ίχνος πολιτικής για την κοινωνική οικονομία στη Τ.Α. με μετρήσιμο αποτέλεσμα και με  τη  κυριολεξία του όρου. Οι σποραδικές αναθέσεις εδώ και εκεί σε κάποιες ΚΟΙΝΣΕΠ δεν συνιστά σοβαρή σχέση με τη κοινωνική οικονομία. Εξάλλου το οικονομικό μέγεθος αυτών των παραδειγμάτων δεν ανιχνεύεται ούτε στο 1/1000 της οικονομικής δραστηριότητας.

Το ίδιο και χειρότερα είναι τα πράγματα στο Υπουργείο εργασίας που επισήμως έχει ως χώρο ευθύνης την κοινωνική οικονομία. Αν αναλύσει κανείς όλα τα δεδομένα και που πήγαν οι πόροι τα τελευταία 20 χρόνια θα διαπιστώσει με φρίκη ότι: όλα διατέθηκαν σε μια αυτιστική γραφειοκρατία που δεν παράγει κανένα προϊόν και καμιά ουσιαστική κοινωφελή υπηρεσία πέραν της δικής της ευημερίας. Ποιο είναι πράγματι το κοινωνικό αποτύπωμα που άφησαν όλα αυτά τα προγράμματα EQUAL-ΤΟΠΣΑ- ΤΟΠΕΚΟ; Ανύπαρκτο.

Κι όμως υπήρξαν φορείς με αντικείμενο δράσης τη μέτρηση κοινωνικού αντίκτυπου, φορείς που βραβεύτηκαν για την κοινωνική τους καινοτομία και Δήμοι όπως ο Δήμος της Αθήνας, που βραβεύτηκαν σε  υπηρεσίες του που τις παρουσίασαν ως κοινωνικές επιχειρήσεις με σφετερισμό του όρου.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν οι Δήμοι δεν μπορούν να παριστάνουν τις κοινωνικές επιχειρήσεις προκειμένου να παίρνουν και από αυτό τον τομέα επιδοτήσεις από την Ε,Ε γιατί εκ των πραγμάτων ανήκουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν μπορούν να τη χρησιμοποιούν ως πρόσχημα για να διευρύνουν τις πελατειακές σχέσεις. Οι δήμοι αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να έχουν πολιτική για την Κοινωνική οικονομία. ΠΟΛΙΤΙΚΗ με όλη τη σημασία της λέξης. Προϋπολογισμό, προγραμματισμό και σχέδιο για τον τρίτο τομέα οικονομίας στο χώρο τους. Να συνεργάζονται όπως συνεργάζονται και με τον ιδιωτικό τομέα και ιδίως σε αντικείμενα που χρειάζεται συνχρηματοδότηση, κοινωνική συμμετοχή και εθελοντισμός. Σε αντικείμενα που είναι ασύμφορος ο ιδιωτικός και δημόσιος τομέας. Σε αντικείμενα που υπάρχουν ανενεργοί πόροι, κτίρια εκτάσεις , δάση, πάρκα, παραλίες και κοινωνικές υποδομές.

Η πολιτική εφαρμογή της Τ.Α. μέχρι τώρα στη χώρα μας στηρίζεται σε δύο άξονες τους δημοτικούς υπαλλήλους για τις υπηρεσίες προς τους δημότες και στον ιδιωτικό τομέα και τους εργολάβους για προμήθειες και κατασκευές. Η κοινωνική Οικονομία είναι ένας τρίτος τομέας που έχει  ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι το υποκείμενο της επιχειρηματικότητας δεν είναι ούτε το δημόσιο ούτε κάποιος ιδιώτης. Υποκείμενο της επιχειρηματικότητας είναι μια συλλογικότητα, ένας συνεταιρισμός μια κοινότητα μια Σύμπραξη συλλόγων.

Αυτή η μορφή επιχειρηματικότητας επιτρέπει ο καταναλωτής ενός προϊόντος π.χ (ηλεκτρικού ρεύματος) η μιας υπηρεσίας π.χ κοινωνικής φροντίδας να είναι ταυτόχρονα και παραγωγός μέσα από μια συνεργατική επιχείρηση μειώνοντας έτσι το κόστος συναλλαγών προς όφελός του και προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Αυτό είναι μια πολιτική επιλογή που αφορά το Δήμο και το Δημοτικό Συμβούλιο να προωθήσει και στηριχθεί από τον τρίτο τομέα της οικονομίας και όχι να γίνει ο ίδιος δήμος μπακάλης, φαρμακοποιός και καφετζής.

Είναι ένας επιπλέον τομέας Τοπικής Ανάπτυξης και διέξοδος σε μια εποχή που αναγκαστικά μειώνονται οι δυνατότητες για προσλήψεις στο δημόσιο τομέα μειώνονται  καθώς ταυτόχρονα δεν υπάρχουν περιθώρια για νέους φόρους.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουν και εγκολπωθούν οι φορείς και στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ότι είναι δική τους ευθύνη να χαράξουν πολιτική ΚΟ και να μη καλύπτονται πίσω από τις ευθύνες της κεντρικής Κυβέρνησης.

Το νομικό πλαίσιο εφαρμογής υπάρχει με το νόμο 4430/16, το νόμο  4513 φεκ α' 9/23.01.2018  για τις ενεργειακές κοινότητες.Νόμος 4555/2018 Παραχώρηση χρήσης κινητών και ακινήτων των δήμων σε φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.

Γιατί δεν απαλλάσσονται τη δικής τους ευθύνης από την αδράνεια της Κυβέρνησης

Εξάλλου υπάρχουν τα απαραίτητα νομικά εργαλεία για να πάρουν πρωτοβουλίες. Υπάρχουν και απαραίτητοι πόροι στις περιφέρειες κυρίως από το ΕΣΠΑ που μπορούν να εξασφαλιστούν για τον προγραμματισμό της κοινωνικής Αλληλέγγυας οικονομίας στη Τ.Α.

Οι Δήμοι και η τοπική κοινωνία πρέπει να έχει λόγο και δικαίωμα για το που πηγαίνουν αυτοί οι πόροι και δεν πρέπει να περιμένουν να τους ορίσει το Υπουργείο Εργασίας.

Χρειάζεται λοιπόν πριν από όλα πολιτική χειραφέτηση και απαίτηση από τους φορείς της Τ.Α να χαράξουν πολιτική για την κοινωνική οικονομία και να ταράξουν τα λιμνάζοντα ύδατα που στην ουσία υπηρετούν το πάγιο πελατειακό σύστημα.

Εμείς μέσω της ΠΕΣΚΟ Πανελλήνιας Ένωσης Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας έχουμε κατά καιρούς επισημάνει τους έξονες-ιδέες πάνω στις οποίες θα μπορούσε άμεσα η Τ.Α να χαράξει Πολιτική.

Οι θέσεις αυτές μάλιστα έχουν ψηφιστεί και από το Συνέριο τη ΚΕΔΕ το Δεκέμβριο του 2018 επαναλαμβάνουμε τα κύρια σημεία.

ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει το πλεονέκτημα και τη δυνατότητα να διαθέτει ανενεργούς πόρους, σε κτίρια και αγροκτήματα, σχολάζουσες γαίες, δασικές εκτάσεις, πάγιο εξοπλισμό και κτιριακές εγκαταστάσεις. Για το σκοπό αυτό χρειάζεται σχέδιο καιένα μεταβατικό πρόγραμμα της Κοινωνικής Οικονομίας, στο επίπεδο της Τ.Α μπορεί να ξεκινήσει από ένα μοντέλο καταγραφής διαθέσιμων κυρίως ανενεργών πόρων, καταγραφής αναγκών και διαθέσιμων ανθρώπινων πόρων και κοινωνικών επιχειρήσεων σε κάθε περιοχή ώστε να  μπορούν οι φορείς Κ. Οικ. να αναλάβουν δράση.

Χρειάζεται Πολιτική βούληση και ελάχιστος προϋπολογισμός σε κάθε Δήμο για μπει μπροστά η όλη διαδικασία.

Επιπλέον για αυτή την υπόθεση οφείλεται  η  προώθηση της δημόσιας διαβούλευσης ως απαραίτητη προϋπόθεση  να δημιουργηθούν «Τοπικές Κοινωνικές Συμπράξεις με την Τ.Α, με στόχο  τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, διασφαλίζοντας κοινωνική συναίνεση και ταυτόχρονα ένα αξιοκρατικό σύστημα της Κοινωνικής Οικονομίας.

Στρατηγικοί στόχοι αυτής της πολιτικής για την Κοινωνική Οικονομία είναι αφ΄ενός η ενίσχυση των Κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων και αφ΄ετέρου η ενίσχυση με εναλλακτικά μέσα των κοινωνικών υπηρεσιών της Τοπικής Απασχόλησης.

Το μεταβατικό πρόγραμμα  με αιχμή τις «Τοπικές Κοινωνικές Συμπράξεις»  είναι η προαπαιτούμενη διαδικασία για αναπτυχθεί το λεγόμενο «οικοσύστημα» της Κοινωνικής Οικονομίας.

Ηπροτεινόμενη καταγραφή μπορεί να λειτουργήσει  ως διαγνωστικό εργαλείο αναγκών των Δημοτικών Συμβουλίων των Δήμων και άλλων τοπικών φορέων για την αξιοποίηση  των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής.

Αποβλέπει στη βελτίωση της εικόνας της περιοχής, μέσα από την ανάδειξη διαθέσιμων πόρων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον ώστε, να αυξηθεί το συμπληρωματικό εισόδημα και να ανακοπεί η μετανάστευση των κατοίκων με στόχο την ήπια και αειφόρο ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή και με κατεύθυνση τα ποιοτικά τοπικά προϊόντα.

Συνίσταται  επίσης για τον συντονισμό και  την κινητοποίηση των ανθρώπινων πόρων, προσφέονταςτην  δυνατότητα να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον του δραστήριου νεανικού δυναμικού και των τοπικών κοινωνιών στο σύνολό τους, για την εισαγωγή νέων πρωτότυπων στοιχείων στα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα με αποτέλεσμα να συσφίξει τους κοινωνικούς δεσμούς και τα κοινωνικά δίκτυα

Κάθε Δήμος σε μια σύγχρονη κοινωνία έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης στην ενίσχυση του κοινωνικού μισθού, σε αγαθά και υπηρεσίες και οι πολίτες έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται  αυτή  την ευθύνη για εκείνους  που βγαίνουν μπροστά να τον εκπροσωπήσουν.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΜΕΛΛΟΝ

Η κοινωνική οικονομία είναι  αναγκαία συνθήκη για το ενεργειακό μέλλον γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο ενεργειακό σύστημα για όλες τις κοινωνικές ομάδες χωρίς αποκλεισμούς και ενεργειακή φτώχεια.

Θεσμικά ο νέος νόμος  4513 φεκ α' 9/23.01.2018  για τις «ενεργειακές κοινότητες» και ενεργειακούς συνεταιρισμούς στη χώρα μας ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο προς αυτή την κατεύθυνση αλλά είμαστε εντελώς στην αρχή.

Με βάσει το νέο θεσμό που αναφέρεται στις  ενεργειακές κοινότητες μπορούν να εξασφαλίσει δωρεάν ενέργεια στους Δήμους και ταυτόχρονα την πρακτική εμπειρία να οργανωθούν στο συνεργατικό μοντέλο και την κοινωνική οικονομία σε μια σειρά από τομείς Τοπικής Ανάπτυξης.

Πρακτικά μια σχετική επένδυση μπορεί να  εξασφαλίσει ενεργειακή αυτάρκεια σε δημοτικά κτίρια και σχολεία, αλλά να γίνει και ζωντανό παράδειγμα ώστε να οργανωθούν οι δημότες στην συνεργατική παραγωγή ενέργειας να εξοικονομήσουν σημαντικούς πόρους για κάθε νοικοκυριό.

Οι οργανώσεις της Κοινωνίας Πολιτών, οικολογικές, πολιτιστικές, καταναλωτικές και ανθρωπιστικές μπορούν να παίξουν σπουδαίο και αποφασιστικό ρόλο στην κινητοποίηση των πολιτών καθώς διαθέτουν τοΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟεμπιστοσύνης που χρειάζεται ώστε να δημιουργηθούν αστικοί Συνεταιρισμοί ενέργειας όπως προβλέπει ο νέος νόμος.

Στους Συνεταιρισμούς αυτούς μπορούν να συμμετέχουν από κοινού η και ξεχωριστά Δήμοι νομικά τους πρόσωπα και δημότες.

Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μπορεί να γίνει σε στέγες αλλά και φωτοβολταικά πάρκα.

Από πληροφορίες που συγκεντρώσαμε η επένδυση για κάθε νοικοκυριό κυμαίνεται σε 2.000 με 3.000 Ε. και το όφελος απόδοσης γύρω στο 15% το χρόνο. Άρα απόσβεση κεφαλαίου σε λιγότερο από 5 χρόνια.

ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΗ -ΠΑΡΑΓΩΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ- ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ

Το μοντέλο συνεταιρισμών που υπήρξε μέχρι τώρα ήταν κυρίως συνεργασία των παραγωγών μεταξύ τους. Το νέο μοντέλο προβλέπει συνεργασία μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.

Οι απευθείας συναλλαγές μεταξύ παραγωγών -καταναλωτών δεν είναι μόνο μια σχέση που έρχεται από το προβιομηχανικό παρελθόν αλλά πρόκειται να σημαδέψει και το μέλλον.

Ο μεμονωμένος Πολίτης και καταναλωτής χωρίς προνομιούχο θέση στο συγκεντρωτικό σύστημα είναι πολύ ευάλωτος και δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του από το κράτος πρόνοιας που κι αυτό περιορίζει τους διαθέσιμους πόρους.

Η ρεαλιστική ελπίδα είναι η οριζόντια αυτοοργάνωση της κοινωνίας με στόχο τη συμμετοχή στη παραγωγική διαδικασία και τη μείωση του κόστους των συναλλαγών που είναι αξίωμα της Κοινωνικής Οικονομίας. Με αυτό πνεύμα και πρωταγωνιστές τις ομοσπονδίες Συλλόγων, τις ενώσεις Παραγωγών -καταναλωτών η εναλλακτική πρόταση είναι τα δίκτυα συνεργασίας στη διακίνηση προϊόντων, χωρίς μεσάζοντες αλλά και στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό χωρίς Μεσάζοντες.

ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ  ΥΓΕΙΑΣ

Το 2010 αποκαλύφθηκε στη χώρα μας ότι, ένα μεγάλο μέρος της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης γινόταν σπατάλη από το όλο σύστημα του φαρμάκου η εξυπηρετούσε την διαφθορά. Συχνά πυκνά μαθαίνουμε από τα μέσα επικοινωνίας την απαράδεκτες ελλείψεις σε θέματα περίθαλψης αλλά και φαινόμενα κερδοσκοπίας στο χώρο της υγείας. Όλα αυτά τα γεγονότα φανερώνουν ότι το κρατικό σύστημα υγείας αλλά και η ελεύθερη αγορά δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως τις ανάγκες του πληθυσμού και ιδιαίτερα τις πιο αδύναμες ομάδες της κοινωνίας. Από αυτά τα δεδομένα ξεπηδάει η ανάγκη για την κοινωνική οικονομία στο τομέα υγείας που φυσικά δεν είναι μόνο τα κοινωνικά ιατρεία που δημιουργούνται, αλλά ένας ολόκληρος χώρος με προληπτικές δομές υγείας και αλληλοασφαλιστικά ταμεία. Μια προϋπόθεση για αναπτυχθεί ο τρίτος τομέας στην υγεία είναι να παραχωρηθούν  δημόσια κτίρια και υποδομές που δεν λειτουργούν σε αντίστοιχες κοινωνικές επιχειρήσεις.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Η ανάγκη μετασχηματισμού των πόρων της πολιτιστικής αγροτικής κληρονομιάς σε λειτουργικό σύγχρονο πολιτιστικό προϊόν, για να βιωθεί και να αναπαραχθεί ως κοινωνική εμπειρία χρειάζεται συλλογική εθελοντική αφύπνιση και δράση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για να υπάρξει. Είναι ανάγκη οι τοπικές συλλογικότητες να συμπράξουν για την αναγέννηση της κοινότητας και τοπικού λαϊκού πολιτισμού.

Να αυτοδιαχειριστούν τις κοινωνικές εκδηλώσεις ,τα πανηγύρια τους τις γιορτές τους και την ψυχαγωγία τους χωρίς μεσάζοντες.

Αυτά που θαυμάζουν οι τουρίστες ως μέρος της πολιτιστικής και φυσικής  κληρονομιάς ενός τόπου δεν φτιάχτηκαν με προορισμό  τους τουρίστες. Η αρχιτεκτονική και φυσική  κληρονομιά, κάστρα, μοναστήρια, έργα τέχνης, δημοτική μουσική, χοροί κ.τλ έγιναν για τις ανάγκες των κατοίκων τις αισθητικές τους αξίες ανά τους αιώνες και με αυτό το σκεπτικό πρέπει να αντιμετωπιστεί και η δημιουργία της σύγχρονης πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου. Ως συνολικό και συλλογικό έργο  που αφορά πρώτιστα την τοπική κοινωνία.

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Με την προοπτική ηΚοινωνική οικονομία εκτιναχθεί στο ένα 1/3 του συνόλου της οικονομίας τα επόμενα 20-30 χρόνια για να καλύψει το κενό που αφήνει η ρομποτοποίηση και η αυτοματοποίηση της παραγωγής. Η μετάβαση αυτή θα συμβεί κατά ανάγκη υπό δύο προϋποθέσεις.

Πρώτονόταν ο κόστος της ενέργειας, της παραγωγής και των επικοινωνιών συνεχίσει να μειώνεται στο ελάχιστο. Όταν το διαδίκτυο επικοινωνίας και το διαδίκτυο των πραγμάτων επιδράσει ακόμη πιο καταλυτικά σε μια σειρά βιομηχανίες όπως έχει επιδράσει σήμερα στις μουσική βιομηχανία, π.χ στη βιομηχανία της εκπαίδευσης της υγείας, στις τράπεζες και τόσους άλλους τομείς.

Και δεύτερονόταν οι όλες οι συλλογικές οργανώσεις της κοινωνίας το ρόλο του συλλογικού υποκειμένου της επιχειρηματικότητας σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε μέχρι τις τράπεζες και τα αλληλοασφαλιστικά ταμεία.

Η κοινωνική οικονομία πλέον δεν είναι μια εφικτή ουτοπία μεμονομένων παραδειγμάτων. Το δυναμικό της γνώρισμα είναι ότι συνδυάζει το ΔΕΟΝ με το ΑΝΑΓΚΑΙΟ και το ΕΦΙΚΤΟ.

Το ΔΕΟΝείναι η επάρκεια  αγαθών εν Ειρήνη, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων η οικολογία και προστασία της βιόσφαιρας .

Το ΑΝΑΓΚΑΙΟείναι η  Κοινωνικοποίηση της τεχνολογίας στο τομέα της ενέργειας αξιοποιώντας την αστείρευτη αφθονία του Ήλιου με ένα διαδίκτυο της ενέργειας.

Η  Κοινωνικοποίηση  της γνώσης και βασικών αγαθών επιβίωσης.

Αναγκαία επίσης η εναλλακτική διαδικασία της εργασίας απέναντι στη βαθμιαία συρρίκνωσης της μισθωτής εργασίας λόγω υπεραυτοματοποίησης της τεχνολογίας.

Αναγκαία η πρόσβαση στα αγαθά της αγροδιατροφής χωρίς μεσαζοντες.

Το ΕΦΙΚΤΟείναι πλέον η διάχυση για την κοινωνικοποίηση της γνώσης και η διεύρυνση του κοινόκτητου χώρου μέσα από το διαδίκτυο.

Εφικτός ο διαμοιρασμός της τεχνογνωσίας της κουλτούρας και του πολιτισμού.

Τέλος είναι εφικτός εν γένει ο στόχος  μέσα σε λίγα χρόνια η κοινωνική οικονομία να αγγίξει το 1/3 του συνόλου της Οικονομίας και να την απαλλάξει από μορφές κοινωνικής βαρβαρότητας .

Δημήτρης Μιχαηλίδης

Μοιραστείτε το

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Τελευταία άρθρα Θρακική Αγορά

ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

Διεύθυνση: Γ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ 1-3 , 69100 ΚΟΜΟΤΗΝΗ
69100 ΚΟΜΟΤΗΝΗ

E-mail:info@thrakikiagora.gr
Τηλέφωνο: 25310 – 26.500
Fax:25310 – 26.500

media

Τελευταία άρθρα

komotini24

logo2